Samenvatting

In Amersfoort dreigen horecaondernemers een boete te krijgen omdat hun terrasschermen enkele centimeters hoger zijn dan de toegestane 1,50 meter. De gemeente heeft de hoogte gemeten met meetlinten en handhavers hebben de overtredingen geconstateerd bij onder andere Mama Roux, café Lobbes en Lapart. De ondernemers stellen dat de schermen al jaren zonder problemen staan en vrezen kosten voor aanpassing.

Context

De gemeente Amersfoort handhaaft de maximale hoogte van terrasschermen op 1,50 meter in de binnenstad om het historische stadsgezicht te behouden. Bij controle blijken echter bij meerdere horecagelegenheden de schermen enkele centimeters te hoog te zijn, soms nadat ze al vijftien jaar zonder problemen hebben gestaan. Handhavers gebruiken meetlinten om de hoogte te controleren. De ondernemers krijgen een waarschuwing en de mogelijkheid om de schotten aan te passen, maar wijzen op de onevenredigheid van de handhaving na jaren van gedoogbeleid. Ze vragen zich af waarom er nu wél wordt opgetreden en pleiten voor maatwerk of overleg in plaats van directe sancties.

Feiten

<aside> ⚖️ Deze situatie laat de spanning zien tussen regelmatigheid en flexibiliteit in overheidsoptreden. Aan de ene kant heeft de gemeente een gerechtvaardigd belang bij het behoud van het historische stadsgezicht van de binnenstad, wat regels over bijvoorbeeld terrashoge kan vereisen. Aan de andere kant hebben ondernemers jarenlang zonder klachten of incidenten gebruik gemaakt van hun terrasschermen, waardoor een praktijk van gedoogde situatie is ontstaan. Het handhaven van de regel na zo lange tijd, zonder overleg of transitieperiode, voelt voor de betrokkenen als onrechtvaardig en schaadt het vertrouwen in de overheid. Een beter alternatief zou zijn om een overgangsregeling te treffen, waarbij bestaande situaties worden gedoogd of waar ondernemers tijd krijgen om aan te passen, eventueel met ondersteuning. Dit soort top-down handhaving zonder overleg is kenmerkend voor een centrale staat die de vrije samenwerking van burgers onderschat, en ondermijnt het spontane orde dat vrijwillige samenwerking brengt.

</aside>

Bronnen