https://x.com/SteviesQuotes/status/2077304590920298871
Het Vlaamse Agentschap Binnenlands Bestuur lanceerde de videopodcast 'Het Wassalon' — een sensibiliseringscampagne over gelijke kansen en "jezelf kunnen zijn" — met een budget van €800.000 over drie jaar. De podcast haalde tot nu toe amper 661 views. Vlaams minister Caroline Gennez (Vooruit) verdedigt de uitgave als een "kerntaak" van de overheid. Het budget werd uitbesteed aan "Wonen in Brussel", een overheidsinstelling, wat volgens parlementslid Maurits Vande Reyde wettelijk niet mag.
De onthulling komt van Vlaams Parlementslid Maurits Vande Reyde, die via een parlementaire vraag de kostprijs opvroeg. De verontwaardiging was breed: op X (Twitter) noemde Steve Van Herreweghe de uitgave "absurd" — €800.000 voor een podcast zoals er al duizenden bestaan, grotendeels uitbesteed aan advertenties door een overheidsinstelling.
De podcast 'Het Wassalon' is een productie van het Agentschap Binnenlands Bestuur, een Vlaamse overheidsdienst die normaal gesproken instaat voor lokaal bestuur, verkiezingen en toezicht op gemeenten — niet voor media- en sensibiliseringscampagnes. Minister Gennez, die bevoegd is voor Gelijke Kansen, verdedigde de uitgave door de podcast te vergelijken met de bekende BOB-campagne (alcoholcontrole): "Evident dat sensibilisering geld kost."
De timing is pijnlijk: de Vlaamse begroting kampt met grote tekorten, en tegelijk worden modale burgers geconfronteerd met nieuwe lasten — zoals de flexjobheffing en een wegenvignet van €100 per jaar. Het contrast tussen overheidsverspilling op deze schaal en de retoriek over besparingen illustreert de kloof tussen politieke klasse en belastingbetaler.
Waarom spendeert een agentschap voor binnenlands bestuur — met kerntaken als verkiezingsorganisatie en gemeentetoezicht — bijna een miljoen euro aan een podcast over identiteit? Het antwoord is structureel: overheidsbureaucratieën breiden hun takenpakket uit, niet omdat ze daarin effectief zijn, maar omdat budgets beschikbaar zijn en interne prikkels op expansie gericht zijn.
Dit is een klassiek geval van wat econoom Milton Friedman beschreef als het "vierde kwadrant": je uitgeeft het geld van iemand anders, aan iemand anders. Noch de incentive om zuinig te zijn, noch de incentive om effectief te zijn, is aanwezig. Het resultaat: €1.200 per bereikte kijker, en een minister die doodleuk verklaart dat dit nu eenmaal de prijs van beleid is.
De libertaire les is duidelijk: elke euro die een overheid "sensibiliseert" is een euro die een burger minder te besteden heeft aan zijn eigen leven. Het paternalisme achter dit soort campagnes veronderstelt bovendien dat de overheid beter weet wie burgers moeten zijn — een aanmatiging die haaks staat op individuele soevereiniteit.
<aside> ⚖️ 'Het Wassalon' is niet het probleem — het is een symptoom. Het echte probleem is een overheidsapparaat dat zijn kerntaken niet meer kent, dat geld uitgeeft alsof het gratis is, en dat kritiek afdoet als "tegen gelijke kansen zijn." Een overheid die €800.000 spendeert aan een podcast die niemand luistert, heeft haar legitimiteit om belastingen te heffen al lang verbeurd.
</aside>