Het gerechtshof in 's-Hertogenbosch heeft Ibrahim B. (30) vrijgesproken van poging tot moord op Cihan K. tijdens een schietpartij in Bergen op Zoom in 2023. De rechtbank had hem daarvoor 12 jaar cel opgelegd. Het hof kon niet vaststellen wie het eerste schot loste en ziet voldoende aanwijzingen voor noodweer. Ibrahim B. blijft wel veroordeeld voor wapenbezit (18 weken, al uitgezeten in voorarrest) en is direct vrijgelaten.
In juli 2023 viel er een schietpartij in een woonwijk in Bergen op Zoom, vlak bij een speeltuin. Ibrahim B. en Cihan K. schoten elkaar met vuurwapens beschadigd - in totaal werden 19 kogelhulzen gevonden. De rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelde in november 2023 dat Ibrahim B. zijn slachtoffer had meegelokt en als eerste schot, en condamneerde hem tot 12 jaar cel voor poging tot moord. In hoger beroep keerde het gerechtshof deze vonnis nu om: er is onvoldoende bewijs voor voorbedachte rade, en de context wijst op wederzijdse confronlatie met noodweerelementen.
<aside> ⚖️ Deze zaak belicht een fundamenteel probleem in de Nederlandse rechtspraak: de bewijslast bij wederzijdse geweldscriminaliteit. Als twee criminelen elkaar in een woonwijk beschieten - met kinderen in de buurt - en het niet kan worden vastgesteld wie begint, valt de zwaardste kwalificatie (poging moord met voorbedachte rade) omdat de staat de bewijslast niet kan tillen. Dat is geen rechtsstaatlijk succes, maar een systeemfout.
De vrijspraak voor poging moord is juridisch correct: in dubio pro reo geldt ook voor criminelen. Maar de maatschappelijke boodschap is vernielend: wie wapens in een woonwijk lost, loopt vrij als de tegenpartij ook schiet. De overheid faalt in de bescherming van de burger (de buurtbewoners, de kinderen op de speeltuin) en compenseert door zwaardere straffen op papier die in de praktijk niet haalbaar zijn.
De libertaire kernvraag: hoeveel vrijheid heeft de overheid ontnomen aan burgers om zichzelf te verdedigen, terwijl ze gelijktijdig faalt in het monopoleer van geweld in de openbare ruimte? De wapenwet is streng voor de wetshandhavende burger, maar tandenloos tegen de criminele die zich niet aan wetten houdt. Ibrahim B. liep met een illegaal vuurwapen in een woonwijk - dat is de echte schending van het sociale contract, niet de vrijspraak op zich.
</aside>